---

De GKM 2008 – een ode aan mijn teammaat

Raymond Beeren / 07.08.2008

Mijn teammaat bij de GKM 2008 is Jeroen. Ik heb al vaker met Jeroen aan een race meegedaan. Jeroen is geen snelheidsmonster, te voet en op de fiets. Zijn doorzettingsvermogen is echter enorm, net als zijn verschijning. Met zijn 96 kg is het één bonk spieren, dus niet de bouw van een marathonloper. Naast teammaat is hij ook een goede vriend van me. Het leuke is dat ik hem heb leren kennen bij de GKM van enkele jaren geleden. Het klikte meteen. Ondanks dat we ver bij elkaar uit de buurt wonen, vinden we elkaar telkens weer. Zelf heb ik wel de bouw van een duursporter en kom redelijk vlot vooruit op alle onderdelen. Dus eigenlijk zijn we helemaal geen goede combinatie. En toch vergis je je daarin. Lees daarom het volgende verhaal…..

Het is woensdag middag 2 uur, de start van de proloog van de GKM 2008, en de mussen vallen van het dak van de hitte. In eerste instantie vind ik het jammer dat de teams opgesplitst worden om ieder de helft van de posten op te halen. Achteraf vond ik het toch wel leuk. We hebben gekozen dat ik de ‘warme’ route ga doen (meer asfalt en minder schaduw), en Jeroen de meer schaduwrijke route. Beide routes hebben we samen van te voren besproken en we zijn het eens over de routekeuzes. Jeroen heeft een klein risico in zijn route zitten, maar we hebben samen besloten om het erop te wagen. Het blijkt echter een slechte keuze en Jeroen verliest daardoor zeker een half uur (op een totaal van ongeveer 2 uur). Ikzelf loop de hele route achter Allard van team Salomon aan. Hij is net iets sterker dan ik maar ik bijt me vast. Hij is een toffe gozer en pept me onderweg op om bij hem te blijven. Dat lukt tot 800m voor de finish. Het was bloedheet die etappe. We beëindigen de proloog op een 13e plaats. Een kleine teleurstelling, maar geen man overboord.

See All Stories On This Race