Southern Hills 2007
Lekke band, lekke band, lekke band, lekke band, la-lalala
Patrick Ros / 23.10.2007
“Even� een soloraceje doen in het uiterste zuidelijke punt van ons landje. Om 4uur stond ik naast mijn nest. Uiteraard na een te korte nacht. 300km in de auto naar Limburg. Een deel er van was “ fharn auf die autobahn� (een nummer wat ooit een hit was). Onderweg was ik getuige van een flits bij heldere hemel. Vreemde ervaring.
Ruim op tijd was de aankomst in Sint Geetruid om precieser te zijn, bij camping de “ Bosrand� in Moerslag. Daar was het weerzien met andere adventure racers, o.a. een club jongens en dame uit Bathem en een club uit Vollenhove die ter voorbereiding van de Ultra Survivalrun in juni zich wat meer wilden concentreren op het betere orientatiewerk en duurwerk.
Debuterent ar organisator Wout van Hoof gaf een duidelijke briefing. Het roadbook en de kaarten zagen er goed uit. In het roadbook werden alternatieven gegeven mocht je een deadline dreigen mist te lopen. Daar is goed over nagedacht.De indruk tot nu toe over de organisatie was aardig positief. De “Amstelgold-race� met honderden deelnemers vonden zichzelf uiteraard belangrijker dan de geweldige sport die wij beoefenen, zorgde ervoor dat Wout zijn start een stukje moest verlegen. Na een stukje heuvelopwaarts fietsen kwamen we in een boomgaard. Daar was de start.
Proloog
Om 10uur was de start en daarna konden de punten worden ingetekend. Vervolgens was het 1,6km atb’en naar het eerste wisselpunt (TA1,2). De weg er naar toe was bochtig. Als snel een lekke band. Begint goed. Snel band verwisselt.Een van de andere deelnemers, Raymond Beeren, had nog een aanvaring met iemand met een hond. Dogshit happens. Nu kwam er een loopetappe.
SleepMonsters
