OUT! Hiawatha-race
1e Ut! Doar-hei-wat race vrije Twentse vertaling.
Patrick Ros / 25.04.2010
Dit verslag is afkomstig van het Outdoor Challenge Park Team bestaande uit Paul Rillmann en Patrick Ros.
Om 9:30uur was er de start; we hadden 6uur de tijd om 4 etappe af teleggen, waarbij na elke etappe teruggekomen werd bij de rode party tent op het terrein van Hiawatha. Het leuke aan het gebruikte concept was dat er steeds 20 teams een bepaalde etappe volgden. Op die manier werd de groep van 60 deelnemers van begin af aan al uit elkaar getrokken.
<b>Etappe 1Kano (5km) – run (5,5km)</b>
Na een korte sprint hadden we de kaarten en coördinaten van de eerste etappe. Na het intekenen kon Paul zich uitleven bij een van de vier special taks: de apehang. Dit ging goed: hij bleef gelukkig niet met zijn weelderige haarbos hangen aan het touw. Ik had even tijd de route te bestuderen.
Na 5km oostwaarts peddelen en één onvindbare cp mochten we bij het wisselpunt (wp) de boot weer verlaten. Te voet ging de reis verder. foto: Monique van den Broek 1
Al rennende liepen we stomtoevallig tegen de checkpoint (cp) aan die wie niet konden vinden vanuit de boot. Ook het volgende punt was een beetje uit het de richting. Dit was een mooie gelegenheid om een schare zoekende teams achter ons te laten. Toen we op het centrale punt kwamen maakten we mooi gebruik van deze tijdswinst door 2 specials tasks te doen: jute zak hoog gooien tot er 25 punten binnen waren en balk slalommen. Dit alles gade geslagen door in schotse klederdracht gestoken posten.
<b>Etappe 2 Kickbike (14km)</b>
De aloude Hollandse step heeft een nieuwe naam en uiterlijke en ziet er stoerder uit: de kickbike. In een mooi hoog tempo over veel asfalt vonden we gemakkelijk de 7 cp’s. Paul met zijn wapperende manen gaf me het nakijken en maakte het tempo. Ach het blijft een vreemde sport, alhoewel het vaker terug komt bij adventure race en survivals. Op het laatste werden we gepasseerd door een team dat de race uitvoering van dit vehikel had weten te scoren. Grrr.
We gingen voor de laatste special task: een rondje met de Laro scheuren langs pionnen door een omgeploegd maïsland. Als een rode lap voor een rode stier rende ik voor de laro uit. Bijna was Paul met een deurmat versie van mij thuisgekomen.
<b>Etappe 3 Mountainbike (33km)</b>
Weinig mountain, redelijk wat bike. De route ging nu naar het oosten, over de Archemerberg. Daar moest een stukje van zo’n 8 km aan vast mountainbike parcours worden gevolgd. Dat was leuk klimmen en dalen incl wat zweef momenten over boomwortels. Jammer dat er een cp zoek was geraakt, it’s all in the game.
<b>Etappe 4 run-bike-run (8 km)</b>
Terug bij de rode party tent. We kregen nieuwe coördinaten. Mijn stalen Ros werd op stal gezet en met Paul’s gietijzeren exemplaar van voor de eeuwwisseling gingen we op pad. Dat het kickbiken een niet te onderschatten onderdeel is, is nu te merken. De kuiten melden zich nadrukkelijk tijdens het hardlopen, alsof er twee blokjes in zaten. vanaf wp2 moesten 2 cp’s lopend worden gehaald. Dit heeft niet iedereen begrepen. We kwamen verschillende teams tegen met fiets of alleen de fietser van het team. Terug bij het wisselpunt bleek er helaas geen controle te zijn welke teams langs dit verplicht punt waren gegaan. Dit is eigenlijk mijn enige dissonante klank in de verder goed opgezette en geregelde race.
We dachten dat we mooi droog en schoon waren gebleven tijdens de race. Dit was toch niet geheel het geval op het einde. Een soort van mini-stormbaan moest worden afgelegd naar de finish en wel door de modder. 10 min voor de deadline waren we binnen. Leuk einde.
Het was een leuke race met opvallend veel deelnemers. Organisatie bedankt. volgend jaar weer?
Paul Rillmann en Patrick Ros Team OCP
Foto: Monique van den Broek
SleepMonsters
