Adventure Racing World Championship
Racen voor de darkzone
Susan McKenzie, vertaald door Stijn / 04.08.2004


De Kiwi’s van Bridgedale kwamen, vlak voor zeven uur aan, en strijden voor een top tien finish. Simon River Sports, Het Canadese team, gesponsord door een watersport onderneming, haalde rond half acht hun boten uit het water, gevolgd door Team Maybe uit Zweden en, drie minuten voordat de darkzone inging, Team Sierra International uit Nieuw Zeeland.
Simon River Sport, nam profijt van hun vroege aankomst en bestelde warm eten en soep, twee cheeseburgers en een warme kop kippensoep.
�Die hike was verschrikkelijk,� zegt Beaudry van Simon River Sports. “De laatste keer dat we hier waren (voor de Raid the North Extreme in 2001), liepen we door de struiken. Dit jaar hebben we de struiken ingeruild voor stenen.�
“We waren zo blij de stenen te zien,� voegt Benoit Tremblay toe. “Ah, stenen, dat is goed. Maar toen waren er stenen, stenen en nog eens stenen en we bleven steeds onze knieën en enkels verzwikken. Dat was verschrikkelijk.
“En het was zo open, dat we vooruit konden kijken en dan zagen we een team, en een team achter ons. We zagen overals langs de route stipjes van teams�, zegt Beaudry.
“He, maar we lagen een tijdje op kop,� zegt Tremblay met een lach. “Op een gegeven moment liepen we daar met Nike, en we voelden ons geweldig. Maar haalde iedereen ons in en ze liepen ons zo voorbij.�
“Het kajakken was wel fantastisch,� zegt Beaudry. “Het was geweldig om daar te zijn. De golven waren fantastisch we keken gewoon naar alle kleine dorpjes overal langs de kust.�
Team Maybe uit Zweden plande om een aantal uren bij CP7 te blijven. Asa Eklund, die niets meer gegeten had sinds de start van de race, is het grootste deel van de race ziek geweest en uit haar doen, dus heeft het team gestemd om in de warme beschutting te blijven en haar tijd te geven om te herstellen.
Sierra International uit New Zealand is van laaste naar de elfde plaats gesprongen. Zwemmen is niet bepaald het team’s sterkste punt, dus de race starten met dat onderdeel was niet geweldig voor ze.
“We kunnen echt niet zwemmen,� zegt Julian Minehan. “We waren veel blijer toen we aan de hike begonnen. Het was wel zwaar die nacht, toen de mist kwam opzetten. Op een bepaald punt besloten we te stoppen en te rusten en dan bij daglicht weer verder te gaan. We konden toen veel beter zien. Toen we aankwamen bij de kajak start, waren we heel erg teleurgesteld om uit te vinden dat weer terug op de 33e plaats lagen, na het opklimmen naar de 23e plaats. Maar toen gingen we het water op en daar haalde we een aantal teams in, toen nog een paar en we dachten, ‘OK, dit is goed’�.


SleepMonsters



