En toen was het zover.... maanden naar uit gekeken, laatste paar weken/dagen kwam het wel heel snel dichterbij en vroeg ik me af of ik wel voldoende getraind had, maar op zaterdag 13 februari stond ik dan echt aan de start van de Fox Raid 2010, mijn eerste adventure race. Met toch wel wat zenuwen (en twijfel over mijn kleding bij -3 graden) kwam ik in Eibergen aan alwaar ik door mijn mede- BSI-genoten ontvangen werd en naar de juiste plekken werd gedirigeerd. Na inschrijving en een aanmoediging op mijn T-shirt gekregen te hebben kon ik nog wat heen en weer hobbelen, kleding in orde maken, eten overal wegstoppen en wachten op de briefing. De briefing was geheel op z'n Achterhoeks (of is het typisch Raoul?) kort maar bondig: houd je aan de regels en veel plezier, ach is wel zo duidelijk! Om 10u was het moment daar om de envelop met coordinaten open te maken en direct in te tekenen. Dat ging goed, maar toen na een kwartier de eerste al weg ging, en ik de helft nog moest intekenen, raakte ik toch wat van slag!! Nou ja, na 25 minuten kon ook ik op pad en met wat nageschreeuwde aanmoedigingen ging ik de fiets op, richting het eerste punt. Van daar moest er meteen gekanood worden, met de fiets mee in de kano. Even wennen, maar na wat zigzagjes ging ik aardig vooruit. Aangekomen bij punt 2, na een korte omzeiling van wat ijs, kon ik gauw weer de fiets op, warm trappen! Lang duurde dat niet, want daar was het wisselpunt naar het lopen alweer! De koffie toch maar afgeslagen en op naar de loop-checkpoints. De eerste had ik zo te pakken, de tweede was ook een eitje, dacht ik..... Even verslapt en punt niet te vinden.... Nou ja, doorsteken, stukje ijs over en dan maar naar het volgende punt. Richting dat volgende punt heb ik alsnog het niet te vinden punt via een andere kant benaderd en toen vond ik het wel!! Nu als een speer laatste punt ophalen en terug naar het wisselpunt. Inmiddels gelukkig wel lekker warm geworden. Toen weer een stukje fietsen, vertrouwen als ik inmiddels had in m'n nieuwe mountainbike gewoon doorcrossen over karresporen. Die sporen waren echter zo ver ingesleten dat ik er niet uitkwam en werd gekatapulteerd met m'n fiets, en....onderuit. Die grond is keihard als 'ie zo bevroren is, een dikke en hele paarse heup waren het gevolg. Nou ja, je bent bikkel of je bent het niet. Dus...doorfietsen en daarna een stukje kanoen. De slag zat er al wat beter in, dus dat ging best ok. Via wat gladde weggetjes op de fiets terug naar de Voshaar met een leuke uitdaging: vuurtje bouwen. Dat ging best snel, dus gauw weer de fiets op voor een mooie ronde langs het Duitse natuurgebied Zwillbrocker Venn. Daar moest ik wel veel en lang kijken op de kaart, maar uiteindelijk ook daar alle punten gevonden, op de terugweg nog even door een bosje crossen en weer naar de Voshaar. Het was inmiddels een beetje gaan sneeuwen en door de ijzige wind had m'n lichaam alle energie nodig om warm te blijven. Het fietsen ging dus niet echt soepel en was erg zwaar. De volgende uitdaging op de Voshaar was een mooie touwhindernis, maar vanwege een herstellende blessure heb ik toch maar gekozen voor het alternatief: paar km lopen, werd ik tenminste ook weer warm van! Door het missen van het hert met boogschieten (ik schampte z'n poot!!) nog een strafronde, maar die was gelukkig heel kort - was nu warm genoeg ;-)
Tja, en toen was het bijna 17u, een uur voor de deadline. Onder aanmoediging van mijn cursusgenoten toch maar snel op de fiets richting de laatste loopronde. Ook daar werd er druk voor me gerekend: 17.45u terug op punt 26 en dan als een speer terug naar de Voshaar. Zo gezegd, zo gedaan, looppunten allemaal in 1 keer gevonden terwijl ik nog een snicker naar binnen propte voor de broodnodige energie en door de sneeuw terug naar de Voshaar, waar ik.... netjes 5 minuten voor de deadline over de finish kwam!! En alle punten gehaald!!
Het was een pittige uitdaging, maar een hele mooie en een hele leuke! Dit alles werd ook nog eens beloond met een 2e plaats bij de dames en een mooie 17e plaats overall. Een groot succes, deze eerste adventure race!!